Więcej troski o talenty niż o sprzęty…

M. Winkler, A. Commichau, Sztuka prowadzenia wykładów i lekcji, wydawnictwo WAM, Kraków 2008 ss. 243,

Któżby nie chciał uczyć doskonale, tak przepowiadać, aby zachwycać tłumy, aby słuchacze wisieli u warg i aby stawać się coraz bardziej potrzebnym ludziom aż tak, że chcą nas słuchać dzień i noc... Ale jest to droga do nikąd, bo jest to droga proponowana przez narcyza. Jak ustrzec się drogi narcystycznej w zawodzie belfra, nie tylko akademickiego, ale także nauczyciela gimnazjum czy szkoły średniej? Jak być sobą i osiągać satysfakcję z nauczania innych, zaprzeczając powszechnemu przekleństwu, „obyś cudze dzieci uczył”, jak zachować równowagę pomiędzy tanią popularnością (a czasami okupioną wielkimi kosztami) a komunikatywnością? Jak być sobą i wiernym sobie jako świadkowi prawd, które się przekazuje jako głoszący słowa Boże a jednocześnie docierać do słuchacza, odpowiadać na jego potrzeby, oczekiwania, aby nie przespał czasu, który podarował nam jako nauczającym, aby ten czas stał się dla niego cenny, we wszelkich wymiarach…? Odpowiedź na te i inne pytania znajdziemy podczas lektury książki Sztuka prowadzenia wykładów i lekcji, autorstwa dwóch pań Maud Winkler i Anka Commichau.

Jak ustrzec się zagłuszenia swojego talentu nagromadzeniem zbyt wielkiej ilości sprzętu (dydaktycznego i innego rozmaitego)? Tego trzeba się uczyć przez całe życie. Niestety nauczający czasami przestają wierzyć w to, że mogą albo powinni uczyć się od innych, i że ciągle mogą doskonalić swój warsztat jako wykładowcy i przepowiadający słowo Boże (oczywiście różne są tej demotywacji przyczyny, jakże często niezależne od pedagogów i wykładowców). Zatem dla tych wszystkich, co ciągle chcą i dla tych, co przestali wierzyć w swoje a także słuchaczy możliwości uczenia się polecam z całym przekonaniem powyższą książkę. Jej autorki w sposób profesjonalny i przekonywujący zachęcają czytelnika do większej troski o talenty, a nie koniecznie o sprzęty – by słuchacze nie myśleli i nie mówili – dużo sprzętu a mało talentu…

W swoim życiu studenckim spotkałem kilku belfrów, swego rodzaju mistrzów w przekazie wiedzy, którą posiadali w stopniu bardzo wysokim. Jednak nie przytłaczali w swoich wykładach ogromem wiedzy, ale ją potrafili zafascynować. Był to rezultat ich osobistej fascynacji przedmiotem oraz wyraz szacunku dla studentów – i to było najważniejsze – po prostu lubili uczyć innych. Ba, doskonale wiedzieli jak to robić korzystając z palety środków i metod, filozofii i psychologii komunikacji, retoryki, pedagogiki i dydaktyki. Autorki prezentowanej książki w myśl zasady wierności człowiekowi uczą – pomyśl, jakiego wykładu, homilii, konferencji chciałbyś sam wysłuchać i wedle tej zasady buduj swoje wystąpienia jako belfer, nauczyciel akademicki, przekaziciel Ewangelii.

Niektórzy mogą powiedzieć, cóż, ot kolejna, jedna z wielu książek o komunikacji w nauczaniu. Owszem, ale z treści książki przebija troska o to, co najważniejsze w nauczaniu – nie li tylko sukces i zadowolenie nadawcy, przekaziciela – ale odbiorca – bo nawet z najwspanialszymi treściami można nie trafić, jeśli słuchaczem będzie się manipulować, indoktrynować go…, wtedy nawet najszlachetniejsze teksty i treści można „przerobić” na ideologię a ona nie prowadzi do PRAWDY.

Tego wszystkiego z prezentowanej książki, w określonych aspektach (psychologia komunikacji, dydaktyka, środki i metody dydaktyczne), możemy się nie tylko dowiedzieć, ale także i nauczyć.

Mirosław Chmielewski CSsR

Na stronach wydawnictwa czytamy:

Książka ta jest adresowana do tych, którzy chcą uczyć z pasją. Dwie doświadczone specjalistki prezentują, jak budować kontakt z audytorium, jak prezentować to, co masz do powiedzenia i jak optymalizować efekty uczenia. Teorii towarzyszą przykłady z życia i sugestie wynikające z refleksji nad praktyką w świetle osiągnięć i odkryć psychologii komunikacji.

Maud Winkler (ur. 1968 r.), psycholog, specjalista w psychoterapii i poradnictwie systemowym. Wykładowca na uniwersytecie w Hamburgu na wydziale psychologii. Działa jako trener komunikacji i doradca. Superwizor w rozmaitych formach kształcenia w zakresie psychologii komunikacji. Jej zainteresowania to szkolenie kadr kierowniczych, rozwój zespołu, metodyka prezentacji, wykłady, superwizja, poradnictwo indywidualne i małżeńskie.

Anka Commichau (ur. 1966 r.), psycholog, metodyk komunikacji i doradca w przedsiębiorstwach prywatnych, organizacjach społecznych i instytucjach publicznych. Na Uniwersytecie w Hamburgu prowadzi kształcenie w zakresie komunikacji. Jej zainteresowania to szkolenie kadr kierowniczych i ich współpracowników, wykłady, coaching kadr kierowniczych i superwizja.

M. Winkler, A. Commichau, Sztuka prowadzenia wykładów i lekcji

wydanie: pierwsze

oprawa: miękka

ISBN: 978-83-7318-922-5

format: 136x210 mm

stron: 244

data wyd.: styczeń 2008

nasza KSIĘGARNIA